Bazen Varlar Çokken Yoklar

Bir şiir yazmayı istedigim bir andayım ve yazamadıgım dakikalarda şuursuzca karalamaklıyım. Düşünmekte ve geçen yanlız zamanlarımda mutlu oldugumu sandıgımı hissetmekteyim.  Sizlere ağlamayı bilseydim ağlardım diyebilirim işte o anlardan bir andayım. Yanlızlığı beceremedigim gibi yanlızlıktan kurtulmayıda beceremedim mutsuz bir anımdayım kelime yok sözde yok özde gizli olan şeylerde kayıp hayat sessiz dünya tek başına bende yanlızım. Oksijen acımasızca yakarken içimi, oksijene acı veren kişinin bu yazıyı okumuyacak olmasıda çok üzücü. Sanki bir duvar ile konuşur gibi veya hiç tanımadıgım birisine seni seviyorum der gibi. Öyle birşeyler işte…

Bugün zordu uzun süredir şu içimi yaknayan duygu tekrar hortladı ”Bende burdayım Tahir” dedi sinsice. Kazanmadan Kaybedenlerdenim bende elimde sadece yaşanmamış anılarım kaldı ve gidişindeki gidişim. Yolda ki şuursuzca yürüyüşümdeki agıdım ve belli belirsizce baktıgım insanların gözlerindeki ben. Yanlızlıgıma döndügüm an yokluguna kavuştum ve artık eski bendim. Bir heyecandı güzel bir sonbahar rüzgarı gibi ve saclarımı, gözlerimi en önemlisi kalbimi okşadı ve beni kaybettin dedi gitti.

Üzgün oldugumda üzgünümdür belki ağlıyamam veya belli etmem ama üzgünümdür ve üzülürüm. Duygularımı kontrol edebilecek kadar güçlü biri olsaydım ben olmazdım o ben duygularımı yaşarım eger bir an üzüldüysem üzüntümü doyasıya yaşar ve sonrasında güneşin doğuşunu beklerim. Ben üzüldüysem üzgünümdür. Mutlu oldugum vakitlerde üzücü bir haberde alsam ilk önce mutlulugumu yaşar sonra belki üzülürüm veya kendime o üzücü şeyi unutmasını söylerim. Ama bir kere üzülmeye başlarsam o an aslında o üzücü şeyi yaşamak istememden kaynaklanan birşeydir. Üzülmeyi istemem ile başlayan üzülme eylememim bir süre sonra geçer ve unutulanlar saffında kendine yer edinir.

O ana varlığımı götürdügümde yoklugunun başlanğıcını yaşamaklıyım. Sessizce köşemde damlatırken kelimelerimi o anda en çok üzüldügüm saniyi görmekteyim, hissediyorum. Onun bana bırakmadıgı tebessümlerini arıyorum, yanlızlıgımda ve hissediyorum mum ışında o rüyayı. Kavuşmayı sarılışı ve nedensizce ağlayışı ben bir rüya görüyorum içinde sende varsın ve ben o rüyadayım, şu an o rüyayı yaşıyorum.

———–

mum ışıgında yazarken sensizliğimi
ve görselerde hissedemezler sevgimi
sana, oradakilere ve tüm dünyaya
diyebilseydim keşke seni sevdigimi

———-
13 ‘lük hece ölçüsü